Marszałek tymczasem pożegnał

„Marszałek tymczasem pożegnał sie z baronem i Andrea. nie zapomniawszy spojrzeć na przyjaciela znacząco, i wyszedł. Nicole poszła za nim.
Zszedłszy ze schodów, marszałek zatrzymał się i patrząc przenikliwie w oczy Nicole zapytał znienacka
— No, mała, więc ty masz kochanka
— Ja — zawołała zarumieniona dziewczyna cofając się.
— Wszak jesteś Nicole Legay, a panna tego nazwiska ma kochanka. Co ty na to
— Nieprawda.
— Mówią, że wcale przystojny i że panna Nicole przyjmowała go w domu przy ulicy CcqHeron, a on udał się za nią
aż do Wersalu.
— Mości książę, przysięgam...
— Zdaje się,że wojskowy... Czy chcesz, żebym ci powiedział, jak on się nazywa
— Bardzo proszę, jeśli to sprawi księciu przyjemność.
Beausire.
Nicole udała zdziwienie, ale nie udało jej się wyprowadzić marszałka w pole.
— Zdaje się, że wyznaczasz niu schadzki w Trianon, w królewskim zamku. Wiesz czym to pachnie Pan de Sartines zsyła za to miłe przewinienie do Salpetriere.
— Jestem niewinna, przysięgam! — zawołała strwożona Nicole.
— Temu nie przeczę, ale czy miewałaś z nim schadzki
— To nie dowód, mości książę.
— A więc miewałaś, to bardzo dobrze. Nie winię cię za to, lubię zresztą ładne dziewczęta, które się nie ukrywają ze swoją urodą i chętnie im pomagam. I ciebie, jak przyjaciel i protektor, ostrzegam.“(15)